Saparua, een slapend stadje

Ik sloot gisteren avond af met Soto Ajam met Nasi. Weten jullie wel dat Nasi gewoon witte rijst is. Soto Ajam kennen we in Nederland ook wel, Soto is Soep en Ajam is Kip.

Mijn kamer is heerlijk om te slapen, er is airco maar al staat hij op standje 16° die temperatuur haalt hij niet maar wel een graadje of 20. Het is een airco die geen herrie maakt, gelukkig.

Maar ja, als je om vier uur niet wakker wordt van Moslims, dit is immers een protestant eiland, dan wordt je wel wakker van een onverlaat die om vier uur in de tuin gaat zitten bellen en irritante muziekjes op zijn telefoon af speelt. Zachtjes bellen kunnen ze niet hier. Alsof ze van hier naar Ambon moeten gillen.

In mijn hoofd heb ik een programma, de stad verkennen en een bezoek brengen aan Fort Duurstede. In de ochtend is hier markt en voor Fort Duurstede staat op internet vermeld dat je daar zeker twee uur rond kan kijken.

Dit stadje blijkt eigenlijk maar uit twee hoofdstraten te bestaan. Verderop in mijn straat is de ochtend markt. Verse vis, allerlei groenten (soms bekend, soms onbekend).wat kramen met plastic spullen en wat kramen met kleding. Erg groot is het allemaal niet. Een gedeelte is op straat en het andere gedeelte is in een behoorlijk donkere hal.

Met het bezoek aan de markt en de twee hoofdstraten ben ik nog geen twee uurtjes kwijt.

En het is warm, zeg maar rustig heet. In de hoofdstraat staat bijna geen wind en de zon brandt al vroeg. In de binnentuin bij mijn kamer drink ik nog wat bakjes thee en eet nog twee, soortement van, olie bolletjes. Dit was het ontbijt en had er vanmorgen ook al twee op. Achter het hotel kan je bijna aan het water zitten, daar staat in ieder geval nog wat wind. Er is echter niets te doen en niet veel te zien.

Poeh, dat wordt een lange dag.

Dan maar een Power Nap van een half uurtje in mijn airco kamer. Door de koelte laadt mijn batterij weer snel wat op en ga ik naar Fort Duurstede.

Veel van de geschiedenis is er weinig geschreven over dit fort, het is de vervanging van fort Hollandia wat ergens in de 17e eeuw tot twee maal toe door een aardbeving vernietigd is.Pattimura, een Molukse vrijheidsstrijder heeft ergens begin 19e eeuw hier 17 Nederlandse soldaten vermoord (dat was al na de VOC tijd) en is daarmee een held geworden van de Molukse onafhankelijkheid. Zowel hier als op Ambon kom je standbeelden van hem tegen.

Twee uur heb je nodig om dit Fort Duurstede te bezoeken, laat ik de reisboeken maar herschrijven:

Een kwartier is genoeg.

Je kan een rondje lopen over de muur van het fort, wat er door “restauratie” werkzaamheden veelal een betonnen muur lijkt.

Er staat een “niet oorspronkelijk” gebouw op de binnenplaats en er zijn wat fundamenten te zien van de oorspronkelijk gebouwen. Geen enkele beschrijving of zo.

Alleen een man die bij de toegangsdeur zit met een boekje met bezoekers en hoeveel fooi die hebben gegeven.

“Amehoela”, mijn naam komt niet in het boekje en mijn fooi ook niet. Ik geloof er trouwens niets van dat sommige INR 200.000 (€ 12,50) hebben gegeven om hier even rond te kijken.

Met een koel fruit drankje op het terras bij de overburen ben ik zo weer terug bij mijn hotel, even uitwaaien aan het water, een tweede korte Power Nap om af te koelen op mijn kamer.

Poeh, het wordt een lange dag

Om vier uur loop ik nog even door de hoofdstraat, het is nu nog stiller. Bijna niemand is op straat. Ik denk dat ze allemaal eenzelfde Power Nap aan het doen zijn. Het is nog heter dan eerder op de dag.

Met recht kan je van dit stadje zeggen dat het een “slapend stadje” is.

Dan wordt ik redelijk goed Engels aangesproken door een chauffeur in een auto. Na wat praten en mijn aangeven dat ik gewoon wat rondloop biedt hij mij aan naar het volgende dorp te rijden, eventjes op en neer, en ik hoef er niets voor te betalen. Hij moet daar iets afgeven en brengt me dan direct weer terug. “Why not” denk ik en stap in.

Het volgend dorp is “Paperu”. Nog kleiner en nog stiller. We stoppen even bij zijn huis en onderweg nog een klein foto momentje want hij wil mij ook op de foto. Een monument met de naam van het dorp en een gedenkplaat van de slag met Patimura, wat volgens hem plaatsgevonden heeft in dit dorp. Het onverwachte is weer gebeurd en ik ben weer een half uur “van de straat geweest.

Ik taai er nog even INR 6.000 (€ 0,37) er tegen aan voor een half liter take koud water uit de koelkast en ga maar weer eens schrijven.

Verhaaltje en foto’s uploaden, straks eten bij de overburen……………

Morgenvroeg ga ik proberen een “ojek” (brommer taxi) te charteren om een aantal uurtjes, ik schat in dat dit regelen niet zo gemakkelijk gaat hier.